Bijna 60 jaar geleden verscheen de gedichtencyclus 'Groningen' waarvoor Huub Oosterhuis de Anne Frank Prijs en de Poëzieprijs van de Gemeente Amsterdam ontving. Sinds die tijd is er in Groningen veel veranderd, maar sommige dingen zijn gelukkig ook nog hetzelfde gebleven. Zoals de onveranderlijke, rechtopstaande Martine toren die dan ook prachtig wordt bezongen: 'wie is die Martinitoren die hoge boom? hij vangt stemmen op in zijn oren' evenals de A-kerk 'levende stenen zijn met een stem begenadigd: a-huizen, a-kerk heten zij'. Bijna 60 jaar later is het tijd Groningen opnieuw uit te geven, om de stad en de mensen eraan te blijven herinneren dat de torens nog staan, in tegenstelling tot de gebouwen die gesloopt moeten worden door de schade die de gaswining heeft veroorzaakt. Deze uitgave komt in een tweetalige editie met de oorspronkelijke Nederlandse tekst en een door Marten van Dijken verzorgde vertaling in het Gronings. Maar niet alleen voor Groningers is deze bundel bedoeld: hij is er voor iedereen die dit 'begin van de wereld' deze stad, haar torens, haar mensen, de provincie een warm hart toedraagt.
De opbrengst van deze bundel gaat dan ook in zijn geheel naar gedupeerden van de gaswinning en wordt mede mogelijkgemaakt door de Stichting Huub Oosterhuis Fonds
