Van dakloos naar hulpverlener: steun Daan

De laatste tijd lees je steeds vaker over de toename van het aantal daklozen in Nederland. Ik zie ze ook regelmatig en probeer soms een gesprek aan te knopen. Het is altijd lastig, want je kunt niet zomaar vragen “hoe gaat het?”. Het gaat meer om het moment, om vragen als “hoe gaat het nu met je?”

Het is vaak eenvoudig om iemand even te helpen. Een euro of een briefje van vijf kan iemands dag al een stuk aangenamer maken. Een klein gebaar, een broodje, een plek om even te zitten, het lijkt klein, maar het kan veel betekenen. Ik doe dat vaker.

Afgelopen week ontmoette ik Daan. Daan is nu niet meer dakloos, maar dat is hij wel geweest. Vanaf zijn vijftiende zwierf hij door Rotterdam. Lang heeft niemand hem echt geholpen: niet de beveiligers die hem regelmatig ergens wegstuurden, niet de opvang waar hij af en toe sliep. Om de ellende te vergeten greep hij, net als veel daklozen, naar verslavende middelen. Om die te kunnen betalen belandde hij in kleine criminaliteit, en langzaam in grotere criminele activiteiten. Het is een vicieuze cirkel.

Uiteindelijk heeft Daan, na vijf jaar zwerven, het op eigen kracht gered. Hij heeft nu een dak boven zijn hoofd, is niet meer verslaafd en kan de verleidingen weerstaan. De hulpverlening liet hem eerst in de steek, tot hij in contact kwam met een ex-dakloze die nu als hulpverlener werkt, een ervaringsdeskundige dus. Dat contact maakte het verschil. Daan wil nu zelf ook anderen helpen. Hij wil een opleiding volgen om hulpverlener te worden, eveneens als ervaringsdeskundige. Hiervoor is 5.500 euro nodig.

Deze gedachte bleef de afgelopen week maar door mijn hoofd spoken. Ik heb nog steeds contact met Daan en wil hem graag steunen. Als je mee wilt helpen, kun je een donatie doen. Zo kunnen we Daan hopelijk in staat stellen om de daklozen van nu te helpen.

Dankjewel!

PS Recent sprak ik iemand anders op straat die kort daarvoor nog zelfstandig loodgieter was, als ZZP’er. Hij viel van een trap en had geen arbeidsongeschiktheidsverzekering. Binnen een paar maanden werd hij arbeidsongeschikt, belandde zwaar in de schulden, verloor zijn huis en zijn vrouw, en zat opeens op straat. Zo snel kan het gaan.