Welkom bij Geef.nl | Kom in actie en doneer online aan goede doelen
Individuele actie: Hieronder staat de beschrijving van mijn actie en je kunt mij helpen bij mijn actie door online te doneren

Mijn actie - Schaatsen voor hulp

Doneer HIER!

Steun mijn actie:

iDEAL Kadobon PayPal CreditCard

DE TOCHT

Beste mensen,

Een dag de dag en ik ben enigzins bekomen van de 200 kilometer over de Weisensee. En wat was het geweldig!! 

Vrijdagochtend om 7:00 uur bij -15°C gestart met 1150 anderen. Omdat we achteraan het veld startten was de eerste ronde van 12.5km nog chaotischer dan normaal. Mensen die met opzet achterin waren gestart (en vaak niet voor de 200km gingen), deden het dus rustig aan, terwijl wij toch een hoger tempo hadden. Veel inhalen dus, zoeken naar gaatjes in het veld en ondertussen uitkijken voor spleten, scheuren en valpartijen. 

Het kostte ons weinig moeite in ons ritme te komen, alleen lukte het ons niet in een groep te komen waarbij we veel kopwerk aan anderen konden overlaten. Die slag hadden we duidelijk gemist, waardoor het kopwerk voornamelijk zelf moesten doen. Uiteraard hadden we een aantal mannen met ons mee, aardige lui, maar veel hadden daar we niet aan. Het gevolg was we veel kopwerk zelf moesten doen, ik denk toch snel zo'n 150 van de 200km. Maar wellicht draagt dat bij aan het gevoel dat je krijgt van de prestatie, want het was bikkelen in de kou, (tevergeefs) groepjes zoeken, dus veel kopwerk doen, tegen de wind in doorjakkeren, bananen aanpakken en ondertussen ook nog wat proberen te eten uit de achterzak, maar vooral ook uitkijken voor de soms vuistdikke scheuren. Natuurlijk, het draagt bij aan de heroïek van het evenement, maar de talrijke valpartijen om je heen zorgen ervoor dat je op moet blijven letten en maar weinig van de omgeving ziet. Na minder dan 5km lag een eerste rijder al bebloed aan de kant... (met de EHBO naast hem)

Ik kan nog wel uren doorschrijven over dit geweldige evenement, want het voelt zo ontzettend goed dat, eindelijk eens die magische 200km te hebben gedaan. Ik heb me zolang afgevraagd hoe dat zou zijn, hoe het zou voelen, wat je tegenkomt en ook de sfeer eromheen te proeven. In een woord: geweldig! Maar wat het nog mooier maakt is de steun die ik van jullie heb gekregen, voor, tijdens en na de tocht. Super om te merken dat zovelen meekijken, volgen en genieten van iets waar je zelf zoveel voldoening van krijgt! Het geeft een extra kick te weten dat zoveel mensen je volgen en het maakt het allemaal nog mooier en leuker. De actie heeft wat dat betreft een hoop opgeleverd: een geweldig bedrag voor de Nierstichting (op dit moment al meer dat EUR 5000!!!, ongelooflijk) en aandacht voor Rogier. Het blijft een moeilijke kwestie, mensen confronteren met de gezondheidsproblemen van iemand die dicht bij je staat en mensen vragen na te denken over orgaandonatie, en aan de andere kant zelf een droom verwezenlijken, (ook al dat is door 200km afzien). Zoals eerder gezegd moet iedereeen daar op z'n eigen wijze daar mee omgaan, maar alle aandacht daarvoor is meer dan welkom.

Nu is het herstellen, maar dat gaat sneller dan gedacht. Gisteren was iedere vorm van bewegen hel door de stijheid, maar een sauna en vooral veel rekken doen wonderen. Vandaag loop ik alweer behoorlijk fit rond. Sterker nog, ik heb alweer zin om morgen een stuk te gaan schaatsen; naar de andere kant van het meer, waar we nog niet zijn geweest.

De foto's zullen nog wel volgen; een kleine selectie zal aan de site worden toegevoegd (zie tabblad foto's). Voor nu is het herstellen, nagenieten en vooral iedereen bedanken voor alle steun, aandacht en donaties. Het heeft dit avontuur tot een onvergetelijke ervaring gemaakt!!!!!

HELP ROGIER EN DE NIERSTICHTING!

Help Rogier en de Nierstichting!

Op 3 februari ga ik op de Weissensee in Oostenrijk de alternatieve Elfstedentocht rijden. Als kind zag ik Jan Roelof Kruithof in Nederlandse vriescel op een fiets bij -40°C trainen, waarna hij in een witte Finse hel al z'n tegenstanders op een hoop reed, vechtend tegen sneeuwblindheid, diverse bevroren ledenmaten, wonden door valpartijnen en kuddes hongerige ijsberen. Voor mij is Evert van Benthem een grotere sportman dan Anton Geesink, Ruud Gullit en Epke Zonderland samen. Ik smul nog steeds van beelden van Henk Angenent en Reinier Paping, ploeterend door het bevroren Friese land. En na 3 februari hoop ik ook te kunnen vertellen wat het is om op een dag 200 kilometer schaatsend af te leggen.

De tocht op het bergmeer in Karintië is voor mij dus de ultieme uitdaging, maar mijn vrijwillige inspanningen op 3 februari as. in de alpenlucht vallen in het niet bij de strijd tegen cystenieren, een verschrikkelijke nierziekte die langzaam maar zeker leidt tot het uitvallen van de nierfunctie en daarmee de dood. Deze strijd wordt op grote schaal gevoerd door o.a. de Nierstichting, en op een kleinere schaal in mijn persoonlijke omgeving.

Familie
Binnen mijn familie is mijn oma zo'n vijftig jaar geleden overleden aan de gevolgen van de ziekte. Mijn oom lijdt er aan. Van zijn zus, mijn moeder, heeft hij zo'n tien jaar geleden een donornier ontvangen. Daardoor leeft hij nu nog. Ook zijn zoon, mijn neef Rogier, heeft cystenieren. Zijn nierfunctie is de laatste tijd dramatisch afgenomen en zonder een niertransplantatie op de korte termijn zijn zijn vooruitzichten heel erg slecht. Genezing is niet mogelijk en nierdialyse is slechts een tijdelijke oplossing met grote nadelen. Ook het wachten op een anonieme donornier is een langdurig proces met veel risico's en grote onzekerheden.

Wat te doen?
Dit maakt me zeer verdrietig. Ik wil helpen en worstel dagelijks met de vraag op welke manier ik dat kan of moet doen. Of ik de moed kan opbrengen die mijn moeder heeft opgebracht weet ik niet. De vraag om een orgaan aan een ander te doneren raakt de kern van zoveel essentiële vragen en opvattingen, dat ik daar al een tijd geen antwoord op kan geven. Het is een zeer moeilijke kwestie en omdat het zo'n ontzettend lastig en in essentie persoonlijk vraagstuk is, is er in mijn optiek ook geen goede of verkeerde manier om hiermee om te gaan. Maar ook al is het een zeer moeilijke kwestie, ik wil helpen en denk dat te kunnen doen door op deze manier aandacht te vragen voor zijn situatie, het bespreekbaar te maken en te wijzen op de volgende informatie over orgaandonatie:
http://www.nierstichting.nl/nieren/orgaandonatie
of bijvoorbeeld voor deze hele bijzondere voorbeelden:
http://www.erasmusmc.nl/47411/2064071/quest_samaritaanse_donatie.pdf

Nierstichting
En iedereen kan natuurlijk de Nierstichting steunen! Door middel van onderzoek, steun aan patiënten en potentiële donoren, voorlichting en ondersteuning etc. speelt de Nierstichting een centrale rol in de strijd tegen nierziektes en hun werk verdient dan ook alle steun. Naast aandacht voor de situatie waarin Rogier zit wil ik dan ook iedereen vragen de Nierstichting te ondersteunen door mij te sponsoren voor de "helletocht" op de Weissensee.

Doneren
Mij sponsoren kan door een geldbedrag ineens over te maken naar de Nierstichting, maar leuker (en motiverender) is steun afhankelijk te maken van mijn prestaties op het ijs. De hele tocht is 200 kilometer en "alles is mogelijk". Een bedrag ineens of een bedrag per kilometer, een bonus voor het finishen; alles is welkom.

Help Rogier en help de Nierstichting!

Dank voor de aandacht en de steun!

FAQ's
Zie ook:
http://reineilers.wordpress.com/schaatsen-voor-hulp-faqs/
(werkt ook goed op mobiele telefoon) voor meer informatie en (uitgebreider) antwoord op de volgende FAQ's:
· Waarom aandacht voor de situatie van Rogier?
· Waarom is nierdialyse problematisch?
· Waar heeft Rogier last van? Wat zijn de symptomen van een nierziekte?
· Waarom is het wachten op een anonieme donornier een langdurig proces met veel risico's en onzekerheden?
· Waarom doe ik dit?
· Waarom heb ik geen last van cystenieren?
· Wat is levende donatie en hoe gaat dat op grote lijnen in z'n werk?
· Als iemand over orgaandonatie wil nadenken, hoe dan verder? Waar kan ik informatie vinden?

Looptijd: van 20 januari 2012 tot 10 februari 2012 (3 maanden geleden)

Bedankt voor het bezoeken van mijn fondsenwervende pagina.
Doneren via Geef.nl is snel, eenvoudig en volledig veilig. Het is ook de meest efficiënte manier om mij te sponsoren: Nierstichting krijgt uw geld sneller dan wanneer ik contant geld ga ophalen. Door online actie te voeren hoef ik dus niet zelf met geld over straat te lopen en komt het geld direct aan bij Nierstichting terecht zonder dat ik er zelf naar om hoef te kijken. Contant geld dat ik ontvangen heb zal ik alsnog via mijn actie pagina overmaken.

Doneer aan mijn actie via iDEAL, Kadobon, PayPal of CreditCard

Rein Eilers

Mijn goede doel: Nierstichting

Nierstichting logo

Mijn geefpagina URL: http://www.geef.nl/reineilers

Mijn streefbedrag: € 2.500,-

Opgehaald: € 5.414,-

Schaatsen voor hulp foto
Plaats: Noord-Holland, Amsterdam
Leeftijd: 44 jaar
Geslacht: Man
Registratiedatum: 17 januari 2012
Laatste bezoek: 10 februari 2012
Gecollecteerd: € 5.414,-

Sociale media